Decision Making

15-May-08

Decision Making

ไม่น่าเชื่อเลยว่า เหลือเวลาอีกแค่ครึ่งเดือน ก็จะจบเลคเชอร์ทั้งหมดแล้ว ... แต่ถ้าคิด workload ที่ต้องทำในช่วงครึ่งเดือนนี้ ไม่สามารถพูดได้เต็มปากเลยว่าเหลือแค่ครึ่งเดือน .. เพราะยังไงก็น่าจะต้องพูดว่า อีกตั้งครึ่งเดือนซะมากกว่า

วันอังคารที่ผ่านมา (13 พ.ค.) เพิ่งจะเริ่มเลคเชอร์วันแรกของวิชาใหม่ ซึ่งเป็นวิชาสุดท้ายแล้วล่ะ ชื่อวิชา Innovative Entrepreneurship แต่อย่างที่บอกไปแต่แรก ว่าเหลืออีกครึ่งเดือนก็จะจบเลคเชอร์ ... นั่นก็แปลว่า ไอ้วิชาสุดท้ายนี้ จะจบภายในระยะเวลาแค่สองอาทิตย์... เรียนกันตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึงบ่ายสาม ทุกวัน ไม่เว้นแม้แต่วันเสาร์ โดยมีโปรเฟสเซอร์สองคนอิมพอร์ตมาจากเทนเนสซี่ สหรัฐอเมริกา สอนวิชานี้มา 14 ปี

ถึงจะเป็นวิชาสุดท้าย แต่ก็มาแบบไม่ธรรมดา สั่งงานแบบกลัวไม่คุ้ม มีงานให้ทำชนิดวันต่อวัน นี่ยังไม่รวมว่า จบเลคเชอร์จากวิชานี้ จะมี Final Presentation ของอีกวิชานึง (ไฟแนนซ์) ในช่วงวีคสุดท้าย บวกกับ essay ของอีกวิชา (Project Management) ที่ต้องส่งปลายเดือนเข้าไปอีก ... ชักเริ่มอยากจะหยุดเวลาให้มันเหลืออีกครึ่งเดือนไปนานๆ ซะแล้วล่ะ จะได้มีเวลาเคลียร์งานพวกนี้ให้เสร็จก่อน deadline

ยังไม่หมดแค่นั้น ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาของการตัดสินใจครั้งสำคัญ อย่างหัวข้อ dissertation ที่ยังไม่สรุปซะที แต่จะต้องส่งหัวข้อพร้อม proposal ต้นเดือนหน้าแล้ว ... ดังนั้นถ้าช่วงนี้หายตัวไปก็ไม่ต้องสงสัย ไม่ได้หนีเที่ยวแน่ๆ

วันอังคารที่ผ่านมา ยังเป็นอีกวันที่ได้ประสบการณ์ดีๆ ด้วย ... ก็คือหลังจากเรียน Innovative Entrepreneurship จบแล้ว ก็ได้อีเมลด่วน ว่า ผศ.ดร.บัณฑิต ทิพากร ผู้ช่วยอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี จะมาพรีเซนต์เกี่ยวกับมหา’ลัย ที่ Universitӓt Bremen (เพราะทั้งสองมหา’ลัยมีโครงการที่ร่วมมือเกี่ยวกับนักเรียนแลกเปลี่ยนกันอยู่) ซึ่งอีเมลฉบับนี้เราได้จากโปรเฟสเซอร์ของ Uni-Bremen ที่รู้จักกันตอนมาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนเมื่อสองปีที่แล้ว นั่นหมายความว่า อาจารย์บัณฑิต ไม่รู้เลยว่าเราเรียนอยู่ที่เมืองนี้ ตอนเจอกันเลยเป็นเซอร์ไพร์สนิดหน่อย

ตอนที่เรายังเรียนอยู่ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ที่บางมด ตอนนั้นอาจารย์บัณฑิตนี่แหละ เป็นหัวหน้าภาควิชาฯ ก็เลยรู้จักกัน แล้วก็ไม่ได้พบอาจารย์นานมากแล้ว ก็เลยได้โอกาสดีที่จะไปพบ บวกกับโปรเฟสเซอร์ที่ Uni-Bremen ด้วย ที่ไม่ได้เจอกันตั้งแต่สองปีก่อน .... วันนี้ก็เลยคุ้มที่จะโดดเรียนไฟแนนซ์คาบเย็น (ห้าโมงครึ่งถึงทุ่มนึง เวลาห่วยมาก) เพื่อไปพบอาจารย์

หลังจากอาจารย์พรีเซนต์อะไรเรียบร้อยแล้ว ก็ไปหาอะไรกินกัน พร้อมกับโปรเฟสเซอร์ของ Uni-Bremen กับนักเรียนเยอรมันอีกสองคน (คนนึงคือนิโค่ ที่รู้จักตั้งแต่สองปีที่แล้วเช่นกัน) ไปได้เบียร์การ์เด้น ใกล้ๆ Uni นั่งคุยกันยาวจนสี่ทุ่มกว่าถึงแยกย้ายกันกลับ

ที่บอกว่าคุ้มสุดคุ้มก็เพราะว่า ที่ได้คุยกับอาจารย์กับโปรเฟสเซอร์ของ Uni-Bremen ครั้งนี้ ได้แลกเปลี่ยนอะไรกันหลายอย่างมากๆ ทั้งเรื่องรูปแบบการเรียนการสอน ที่เห็นว่าจะเอาไปปรับปรุงหลักสูตรของภาควิชาฯ เรื่องประสบการณ์การทำงานที่อาจารย์แนะนำ บวกกับข้อเสนอ “งาน” ที่เยอรมันจากโปรเฟสเซอร์ ซึ่งก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่กำลังตัดสินใจอยู่เหมือนกัน... ส่วนคลาสที่โดดไป ก็กลับมาตามทันละ... รู้สึกดีไปอีกวัน ขอบคุณอาจารย์บัณฑิตนะครับ

แว่บมาเขียน blog เพราะกลัวไม่ได้อัพเดทนาน ฝุ่นจะเกาะเยอะ... ทั้งที่ยุ่งแทบตาย ขอความเห็นใจอีกเช่นเคย